33+ 4 Sona Yaklaşırken...

Ahhh ne çabuk geçti zaman...
Yeni günler mutlu günler ve zor geçecek günler bizi bekliyor :) Bu aralar bizim için çok zor geçiyor. Göbüşüm iyice büyüdü gitti :) Perşembe günü doktor kontrolümüz vardı. 2,318 gram olmuş tosunum :) Tombul tombul yanaklı bi oğlum olacak:) Yemelerime dikkat etmem gerektiğini söyledi. Çok kilo almamama rağmen uyardı doktorum. Kan tahlilimde kanım 13.3 çıktı ama takviye olarak kan ilacı verdi bana :( Elevit derdinden kurtuldum hiç olmazsa.
Günlerden cuma bir haftayı da böyle böyle geçirdik. Kaldı elimizde bir ay topu topu... Çok uykum var bu aralar gene. Tam dinlenemediğim için maalesef :/
Göbeğim iyice yuvarlandı. Hareketlerini falan artık daha rahat hissedebiliyorum. Pazartesi günü NST var saat 4te... Allahtan akşama doğru da izin alıp çıkarım artık.Her haftada olacakmış. 3 hafta sonra doktorla görüşmemiz olacak. O zaman çatı muayenesi yapacak. Çantamı hazırlamam lazım. Zaten bebeğin yatağını falan hazırladım da tek çantası kaldı onu da bu hafta hallederim hayırlısıyla. İşten de 24.06. 2014 te ayrılıcam. O zamana kadar internette dolanırım artık :D

31. hafta :)

Bebeğimmm benimmm.... 31. haftamızdayız. :) Şu anda muhtemelen uyuyorsun senden ses gelmiyor çünkü :) Kucağıma alacağım günü iple çekiyorum. Ne heyecandır o ne güzel duygudur... Az kaldı bebeğimmm az kaldı sabret :) Boyun 40 cm.i geçmek üzere kilon 1600 gr :)

İlk Hediye Kıyafetimiz...

Amanda amannnnn :))) Tosunuma hediye de gelirmiş :) Eda teyzesi çok teşekkür ederiz hastane çıkışı için :)
Anneananesi ve babaannesiii size de sesleniyoruz. Bizim az bi vaktimiz kaldı hadi artık atak bekliyoruz sizden de...

Belediye çalışanı olmak...

Evet bizim sorunumuz şimdi başlıyor. Salı günü itibariyle kapanan özel idareden belediyeye geçmiş bulunmaktayız. Endişelerim var tabikisi de. Çalışma saatleri hiç uymuyor. Onlar 8.30-17.30... bizde yurdum memuru 8-17 çalışma saatleri. İşin tuhafı da hamileliğimin artık kritik dönemlerine girmeye hazırlanıyorum. Şunun şurasında 2,5 ay kaldı ve günler su gibi akıp gidiyo. Akşam çıkış saatlerimiz uymadığı için gelip gitme olaylarımız çok zor oluyor. Hadi sabahları neyse beni işe bırakıp gidiyo ama akşam asıl problem. Üffffffff...Arabayı ele geçirme zamanı geldi artıkkk... Şimdilik göbüşümden pek uzanamıyorum maaaalesef ama bebişim hele bi doğsun :) Cumartesi de mesai falan diye bişiii konuşuluyo. İnşallah öyle bir şey olmaz. 5 yıl çalışma mevzusuna gelince tüzel kişiliği sona erdiği için özel idarenin bunların devam zorunluluğu yok ama bu sefer muvafakat vermezseler? Her şeyde bir hayır vardır elbet ama benim ve oğlumun geleceği için hiç iyi olmadı işte bu. 

Sabah alarm çaldı ama uyanamadım. Saat gene erkendi Allahtanda çay falan kahvaltı hazırladım gene de :)

Dün evde oturduk Sağ Salim 2 filmini izledik. Ayyy aksiyon komedi yapıcaz diye filme inan doğru dürüst bakmadım. 

Aklımda deli sorular... 

Bu dünyada Kamil olmak...

2012 yılının mart ayında bizim evimize konuk olmuştun. Seninle ne güzel günlerimiz geçti. İş çıkışı eve koşar adım yetişmeye çalıştım seninle daha çok vakit geçirebilmek için. 3 ev değiştirdin. Ama sevginden bi gram eksilmedi. Her gün katlanarak daha da arttı. Artık o kadar özdeşleşmiştik ki benim gülüşümü, annesinin kuzusu diye bağırışımı, canıımm diye karşılık verişini bir daha duyamamak. Benim için çok zor geçecek bir zaman dilimi. 04/04/2014 tarihe işlenen bir gün. Halbuki gece hiçbir şeyin yokmuş gibi oynadık öptüm seni.. Ki o seni son öpüşüm kendine has kokunu son duyuşum. Yavrumm benim sana elimden geleni yaptım keşke de daha fazlasını yapsaydım. Sabah seni o halde görmeseydim. Hıçkırıklara boğuluşumla İbocanın yataktan fırlayıp gelmesi bir oldu. Ayakları mosmor olmuş. Kafesinin altına inmezdi. Yere düşmüş bir gün öncesinden de kafesini temizlemiştim. Gitmiş temiz yere olan canını Allaha teslim edivermiş. Elime aldım hemen kaskatı kesilmiş. Sonra dedim ki kendi kendime can almak çok kolay ama can vermek çok zor. Bir kuş bile can çekişmiş ki insan ne yapmasın. Gerilmiş kalmış. Kuzumm seni evde göremeyince nasıl üzülüyorum. Hala ben mutfaktayken sana Aşkım diye bağırıyorum. Nasıl alışmışım sana... Yokluğuna nasıl alışıcam bilmiyorum. Annemlere o gün haber veremedim. Ağlamaktan gözlerim acıdı. Her canlının bu dünyada sonu var biliyorum ama bu kadar erken bir sürede beni bırakıp gitmesi olmadı. Hasta olsun gözünün içine bakardım. Çok üzgünüm hem de çok üzgün. İçimde kaplayan kocaman bir boşluk. Kamile derdim oğlum olacak beraber oynayacağız diye. Göremeden gitti evladımı. Mekanın cennet olsun benim Kamilimmm...Annesinin kuzusuydu o.